چراغ شب افروز معلم

این وبلاگ به امید خدا ی منان برای اطلاع رسانی ودراختیار گذاشتن اطلاعات ومسائلی راکه دریافت یاتهیه مینمایم امید دارم که دوستان درهرموردی که می توانند یاریم کنندتا این وبلاگ را به بهترین نحومدیریت کنیم من امیدوارم تابتوانم دراین وبلاگ مسائل1- آموزشی 2- اجتماعی3- مذهبی 4- فرهنگی 5- ادبیات وشعر 6- جاهاومناطق دیدنی 7-عکس های خوب وباحال 8- سؤالات درسی مقطع ابتدائیرادراختیار دوستان وهموطنان خودم قراردهم ودوست دارم که من را دراین زمینه یاری وکمک کنید امیدم اول به خدا بعداٌ به دوستان می باشد پس بیا تو

فقط بیست نمره وملاک نیست
ساعت ۱:۳٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٥ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

نمره گرایی والدین، دشواری و حجم زیاد دروس، ویژگی های سنی دانش آموزان و تب کنکور، نظام آموزش کشور را تحت الشعاع قرار داده است

 

پیشبرد امور تحصیلی در مراحل مختلف برای اغلب دانش آموزان با دشواری های گوناگون همراه است. کودکان و نوجوانان حتی در بهترین شرایط که کاری جز درس خواندن ندارند و از حمایت مادی و معنوی والدین برخوردارند، از این آسیب ها در امان نمی مانند. مشکلاتی که گاه در حد یک مساله بغرنج اوج می گیرند و ضایعات روحی و روانی ایجاد می کنند.

دانش آموزان در سن سرنوشت سازی از دوران زندگی خود هستند و هر مشکلی حتی در حوزه امور درسی می تواند بر ساختار شخصیتی و روانی و نظام رفتاری آنان تاثیر منفی و گاه دائمی بگذارد. براساس یک پژوهش، حدود نیمی از محصلان تهرانی در مقاطع دبستانی و راهنمایی با مشکلات رفتاری مواجهند و به اعتقاد کارشناسان بخش بزرگی از این ناهنجاری ها از مسائل مرتبط با امور تحصیلی ناشی می شود. متاسفانه در جامعه ما این ناهنجاری های تحصیلی بیشتر پنهان می مانند یا بهتر بگوییم نادیده گرفته می شوند. بسیاری از والدین کارنامه فرزند خود را معیار قضاوت درباره امور تحصیلی وی می پندارند و اگر نمره ها خوب باشد، تصور می کنند پس مشکلی نیست! بر این اساس نمره های پایین تنها زنگ هشداری است که والدین را به تکاپو می اندازد تا بفهمند مشکل کجاست و راهی بیابند تا نمره ها هر جور شده بالاتر برود. دیگر این که بنا به تصور عرفی و البته ضعف های فرهنگی و آموزشی امور تحصیلی دانش آموزان به اولیای مدرسه، معلمان و در مجموع نظام آموزش و پرورش واگذار شده و بسیاری در این باره جز تشویق و ایجاد انگیزه در فرزند محصل شان برای گرفتن نمره های خوب برای خود مسوولیتی قائل نیستند.

در حالی که ناهنجاری های تحصیلی از ابعاد مختلف قابل بررسی است و تنها در کارنامه درسی منعکس نمی شود. دلایل بسیاری نیز برای این نارسایی ها وجود دارد که تلاش برای رفع یا به حداقل رساندن تاثیر آنها وظیفه غیرقابل تفویض والدین دانش آموزان محسوب می شود.

● محتوا و میزان دشواری دروس

انتظاری که برای یادگیری از دانش آموز وجود دارد یا او بر خودش تحمیل می کند، می تواند علت بروز ناهنجاری های تحصیلی باشد. متاسفانه نامناسب بودن محتوای دروس مشکلی عمومی در نظام آموزش و پرورش ماست که با وجود سال ها و بلکه دهه ها تذکر متخصصان و کارشناسان برای رفع آن اقدامی جدی صورت نمی گیرد. محتوای دروس در اغلب پایه های تحصیلی متناسب با سطح فکری و توان ذهنی دانش آموزان تنظیم نشده است و در این حوزه با استانداردهای جهانی و نظام های مدرن آموزشی اختلاف فاحشی دارد. تغییر ناگهانی محتوا و دشواری دروس بویژه هنگامی که دانش آموز از یک مقطع تحصیلی به مقطع دیگر می رود، فشار فکری و روانی مضاعفی تحمیل می کند و به قول معروف دانش آموزان را لای منگنه می گذارد!

آمارها نشان می دهد در ایران بیشترین میزان افت تحصیلی در پایه های اول راهنمایی و اول دبیرستان (مقطع متوسطه) رخ می دهد و می توان این طور تصور کرد که میان محتوا و میزان دشواری دروس مقاطع تحصیلی با یکدیگر هماهنگی وجود ندارد. دانش آموز دوره ابتدایی که طی پایه های تحصیلی همواره با یک معلم و تعداد محدودی از دروس مواجه بوده است، پس از طی یک تابستان ناگهان قدم به دوره راهنمایی می گذارد که در آن با چندین معلم و دروس متنوع سروکار دارد. در این شرایط در پیشبرد امور تحصیلی و فهم دروس با مشکل روبه رو می شود و ممکن است با خود گمان کند او از نظر ذهنی توانایی کافی ندارد یا نمی تواند به انتظارها پاسخ دهد. حل ریشه ای مشکل در نظام آموزشی نیز مدام به تاخیر می افتد و به جای آن طرح هایی در دستور کار قرار می گیرد که مانند نظام جدید آموزش متوسطه ـ که قرار بود تحولی در سیستم آموزش و پرورش باشد ـ پس از چند سال اجرا طرحی غیرکارشناسی و مضر معرفی شوند.

● تاثیر فیزیک مدرسه بر پیشرفت درسی

فرسودگی مدارس و کلاس های درس، کمبود امکانات آموزشی و رفاهی و حتی امکانات اولیه نظیر آب گرم و سرویس های بهداشتی به تعداد کافی، کمبود فضای آموزشی، پرورشی و ورزشی ، ضعف در کارکرد سیستم های گرمایشی و سرمایشی و... مشکلات عمومی مدارس در تمامی مقاطع هستند که اگر انصاف داشته باشیم بروز ناهنجاری تحصیلی را در دانش آموزان اجتناب ناپذیر می کنند. اکثریت قریب به اتفاق مدارس، فضای ورزشی جداگانه ندارند و طبق معمول بضاعت در حد حیاط مدرسه است، کمبود مربیان ورزش بویژه در مدارس پسرانه به همراه ضعف امکانات پرورشی، مشاوره ای و ... در مدارس شرایط را بدتر می کند. البته اگر نقش تحرک جسمانی و شادابی تن و روان را در بهبود وضعیف تحصیلی و توان یادگیری محصلان پذیرفته باشیم.

● نمره گرایی والدین، متهم ردیف اول

به تاثیر والدین در بروز ناهنجاری های تحصیلی که می رسیم دکتر مینا حمیدی، روان شناس نمره گرایی را متهم ردیف اول معرفی می کند.

نکته: وقتی ارتباط بین مدرسه و خانواده هدفمند نباشد، اطلاع از وضعیت تحصیلی و انضباطی دانش آموز به تنها بهانه دیدار حضوری والدین تبدیل خواهد شد

این متخصص علوم تربیتی درباره معضل نمره گرایی که این سال ها آفت جان و تن محصلان شده و تبعات ناشی از آن توضیح می دهد: «مشکل نمره گرایی با تغییر سیستم ارزشیابی از کمی به کیفی برطرف نمی شود. نمره گرایی در حقیقت نگرشی فراگیر نزد افکار عمومی جامعه ماست که گویا دانش آموزان تنها برای کسب مدارج تحصیلی بهتر به مدرسه می روند و هر روز چند ساعت در کلاس درس و چند ساعت در خانه با کتاب های درسی سر و کله می زنند. اغلب والدین از خود نمی پرسند آیا فرزندمان فقط برای کسب نمره های بهتر به مدرسه می رود یا اهداف دیگری هم وجود دارد؟ آیا فرزندمان از نظر شخصیتی، تربیتی، جسمی، روانی و اجتماعی پرورش می یابد؟ آیا رفتن به مدرسه به وی کمک می کند تا مشکلاتش در ارتباط با دیگران و درباره واقعیت های زندگی برطرف شود؟

متاسفانه در میان مراجعان، مادران بسیاری را می بینیم که گویا با چنین اهدافی کاملا بیگانه اند و در مقابل دانش آموزانی هستند که نمی دانند با چه عباراتی رنج و فشار مضاعف ناشی از انتظارات والدین بر دوش خود را توصیف کنند و توضیح بدهند. این اهداف عالی که در نظام آموزش عمومی جامعه ما با واژه «پرورش» بیان می شود از سوی والدین نیز کاملا نادیده گرفته شده و گویا همه چیز به پای نمره های بهتر و کسب مدارج علمی بالاتر قربانی می شود. فشار روانی ناشی از انتظارات بیمارگونه والدین و اطرافیان بر دانش آموزان می تواند کاملا مخرب باشند و درس خواندن را در حد کار اجباری و گزنده جلوه دهد. بالطبع دانش آموزان در سنین کودکی و نوجوانی از این فشار روانی تاثیر منفی می پذیرند و چه بسا به ناهنجاری های حاد روانی و عاطفی یا حتی بیماری های جسمی و عصبی دچار شوند. در دوره دبیرستان نیز به دلیل تب کنکور بر این فشارها افزوده می شود.»

وی ضعف ارتباط میان مدرسه با خانواده را مشکلی دیگر معرفی می کند و می افزاید: هنگامی که از ارتباط رسمی و هدفمند میان والدین و مربیان مدرسه خبری نباشد وضعیت تحصیلی و انضباطی دانش آموز به تنها بهانه دیدار حضوری یا غیرحضوری تبدیل می شود. در این شرایط نمرات پایین برای دانش آموز مترادف است با دعوت از والدین به مدرسه و سرزنش و تحقیر احتمالی.

افزون بر آن دانش آموز به پل ارتباطی میان ۲ دنیای جداگانه تبدیل می شود و باید بخشی از سنگینی این ارتباط سرد و غیرمتعارف را بر دوش بکشد. می دانیم که در نظام های مدرن و کارآمد آموزش عمومی ارتباط مستمر میان والدین و مربیان مدرسه نه یک اصل بلکه یک رکن اساسی است و تنظیم امور درسی و پرورشی دانش آموزان بر پایه آن صورت می گیرد. این ارتباط ضروری می تواند در اغلب حوزه ها فشار روانی ناشی از انتظارات را برطرف کند و شرایطی بهتر و آرام تر برای دانش آموز پدید آورد.

● تاثیر شرایط سنی بر ناهنجاری تحصیلی

شرایط سنی دانش آموز بویژه در دوره نوجوانی می تواند به بروز ناهنجاری های تحصیلی منجر شود.

دکتر حمیدی، مسائل مرتبط با بلوغ را در این حوزه بسیار موثر می داند و می گوید: «بلوغ با تغییرات جسمانی و تحولات روانی همراه است. این دگرگونی ها شرایط ویژه ای برای نوجوان پدید می آورد که طی آن با مسائل مختلف جسمی، روانی، عاطفی، ارتباطی و اجتماعی مواجه می شود.

طی این مرحله نوجوان دنیای جدیدی پیش روی خود می یابد که باید شخصیت و ارتباطات اجتماعی خود را مطابق آن بازنگری کند و تغییر بدهد. بالطبع گذراندن این تحولات بدون دردسر نیست و ناهنجاری هایی در ابعاد مختلف را در پی دارد. بخشی از این ناهنجاری ها در حوزه تحصیلی رخ می دهد. مدرسه محیطی آموزشی است ولی در آن ارتباطات اجتماعی و عاطفی نیز جریان دارد و بر مسائل تحصیلی تاثیر می گذارد. ممکن است دانش آموز با مدیر، ناظم، معلم یا حتی سایر دانش آموزان مشکل پیدا کند و این موضوع بر انگیزه تحصیلی وی تاثیر منفی بگذارد. این مشکلات در محیط خانواده نیز ایجاد می شوند و تاثیری شدیدتر دارند. ضعف بهداشت بلوغ در جامعه بویژه برای پسران، ناآشنایی والدین نسبت به شرایط و ضرورت های دوران نوجوانی، مهارنشدن انرژی درونی نوجوان و افزایش عصبیت های فردی، خانوادگی و اجتماعی وی به صورت مستقیم بر امور تحصیلی تاثیر می گذارد. دیگر این که تنبیه بدنی، مقایسه، تهدید، تمسخر و... که متاسفانه در رفتار برخی والدین نسبت به نوجوانان به اموری عادی تبدیل شده است انگیزه و اشتیاق وی برای یادگیری و کسب مدارج علمی را از بین می برد».

آخرین توصیه های این متخصص علوم رفتاری به والدین نیز چنین است: دانش آموز را برای درس خواندن و به خاطر آن که تلاشش را به کار می گیرد تشویق کنید، نه به خاطر نمره هایش. اغلب دانش آموزان با همسالان در میان دوستان و آشنایان مقایسه می شوند که ممکن است امکانات بهتری برای درس خواندن داشته یا حتی ضریب هوشی بالاتری داشته باشند. مقایسه ها باید جنبه سازنده داشته باشند و در حقیقت الگو و انگیزه ایجاد کنند. محیط آرامی برای انجام تکالیف مدرسه در اختیار دانش آموز قرار دهید. افزون بر آن شرایطی مهیا کنید تا بتواند سر وقت بخوابد و صبح شاداب و سرحال روانه مدرسه شود. به تغذیه وی توجه کنید و اجازه ندهید امور ضروری شخصی را فدای درس خواندن کند. یادتان باشد فرزندتان پیش از آن که یک دانش آموز باشد یک انسان است و نیازهای جسمی، عاطفی، تفریحی، ورزشی و... دارد. او قرار نیست فقط یک دکتر، مهندس یا متخصص باشد و پیش از آن باید یک انسان خوب، یک فرزند قدرشناس، یک پدر مسوولیت شناس یا یک مادر باعاطفه باشد. از بایدها و نبایدها دست بکشید. مشکلات او را بشناسید و سعی کنید از طریق گفت وگو یا اقدام لازم آنها را برطرف کنید. هیچ کس نمی گوید والدینم مرا دکتر یا مهندس کردند و اگر قرار باشد چیزی گفته شود از آموختن درس انسانیت و اخلاق از والدین خواهد بود. ناهنجاری های تحصیلی بیش از آن که از امور تحصیلی ناشی شوند از سایر مسائل زندگی دانش آموز ریشه می گیرند و باید برای بهبود آنها اقدام کرد.


 
گردش علمی در زمینه دروس علوم و اجتماعی
ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٦ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

بنام خداوند منان

تصاویری از گردش علمی دانش آموزان پایه ی سوم ابتدایی آموزشگاه ادیب شهرستان بافت .

گردش علمی سوم دبستان ادیبدانش آموزان پایه ی سوم ادیب   دانش آموزان سوم دبستان ادیبگردش علمی دبستان ادیبدانش آموزان سوم دبستان ادیب    

دانش آموزان پایه ی سوم ادیب

دانش آموزان سوم دبستان ادیب

گردش علمی دبستان ادیب

 

 


 
چگونه کلاس را نظم بدهیم
ساعت ۱:٥۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

چگونه کلاس را نظم بدیم

1= دربعضی ازکلاس ها دانش آموزان با صحبت کردن و وول خوردن نظم کلاس را به هم می زنند چه کار باید بکنم؟

الف: معمولاً  درکلاس هایی که کم جمعیت یابزرگتر هستند ازدانش آموزان خواهش می کنیم که درتمام طول سال صندلی هارا طوری بچینند که انگارکه امتحان دارند بدین ترتیب به هم دسترسی ندارند تاصحبت بکنند وهمچنین در مواقع امتحان  های کلاسی هم زمانی برای جابجایی صندلی ها تلف نمی شود . لذا در این زمینه به موارد ی دیگر اشاره می کنم.

   ب :  بی شک ، کم شدن مشکلات انضباطی به داشتن آموزش اثر بخش تری می انجامد.لازم نیست که همه ی دانش آموزان کلاس رفتار نا هنجاری داشته باشند . سه یا چهار دانش آموز ویا حتی یک نفر می تواند فرایند یادگیری را چنان مختل کند که حتی دانش آموزان خوب نیز نتوانند از کلاس استفاده کنند. در زیر پیشنهادهایی برای رفع این مشکل مطرح کرده ام که بخش بسیار کوتاهی از کتاب " الفبای مدیریت کلاس درس ، نوشته ی روبرت تی . تابر و با ترجمه ی روان و خوب دکتر محمد رضا سر کار آرانی از انتشارات مدرسه است .به شما توصیه می کنم حتما این کتاب را بخوانید .این پیشنهادها زیاد شعاری نیست من آن ها را امتحان کرده ام ، جواب می دهد . شما هم امتحان کنید . پیشنهاد های زیر در صورتی که به طور منظم و با قاعده و آگاهانه به کار گرفته شوند ، مدیریت کلاس درس را بهبود خواهد بخشید .

 1 = عمل کنید ، تنها واکنش نشان ندهید: عمل کردن مسلط بودن است و واکنش نشان دادن یعنی تسلط عوامل و شرایط را پذیرفتن .بنابراین پیش از آغاز مدرسه به برنامه ریزی فنون بر قراری انضباط بپردازید ، همان گونه که برای فنون تدریس و ترتیب مواد درسی برنامه ریزی می کنید نه این که صبر کنید مشکلی پیش بیاید و شما در آن زمان به دنبال وضع قانونی باشید که دیگر چنین مشکلی پیش نیاید .  

     2=     مسئولیت ها را واگذار کنید : دانش آموزان در قبال رفتارشان هر چه بیش تر احساس مسئولیت کنند ، نیاز کم تری به اعمال مدیریت از سوی معلم خواهند داشت .بر حسب توانایی دانش آموز از مسئولیت های ساده شروع کنید تا دانش آموز حتما از عهده ی عمل به مسئولیت بر آید تا مشکلات بعدی را به دنبال نداشته باشد.

 3 = عقب بایستید و به دیگران فرصت بدهید :  هنگامی که دانش آموزی به سوالی پاسخ می دهد ویا هر مطلب دیگری را بیان می کند به او نزدیک نشوید، به طوری که گفتگو دو نفره شود، زیرا در صورتی که دانش آموزان دیگر صدای صحبت شما را نشنوند احساس می کنند کنار گذاشته شده اند واین بی نظمی به همراه دارد .

 4=آرام، خونسرد و حرفه ای برخورد کنید : حتی یک بچه ی بی ادب مستحق احترام است .از فریاد زدن ، با حرکت انگشت تهدید کردن ، نگاه های تهدید آمیز و غیره اجتناب کنید . اجرای برنامه ی انضباطی با خونسردی ، دانش آموز را متوجه ارتباط رفتارش با نتیجه ی منطقی ناشی از آن می کند .در ضمن رفتار شما هنگام تأیید دانش آموزان برای آن ها الگو است .

 5 = به دانش آموزان توجه کنید و تلاش کنید تا این توجه رانشان دهید : سلام و احوال پرسی با دانش آموز در نظر گرفتن رفتار های خوب آن ها و بیان تشکر از آن ها در مواقع گوناگون مانند زمانی که برای شما کاری انجام می دهندویا نتیجه ی خوبی در امتحانات بدست آورده اند .

 6 = رفتارهای خوب دانش آموزان را در نظر بگیرید: هر قدر که خوبی ها بیش تر در نظر گرفته شود انگیزه ی بیش تری برای تداوم آن ها وجود خواهد داشت .

 7 = از تجربه های همکارانتان استفاده کنید خواه به صورت کلی ویا در مورد کلاس یا دانش آموز خاص .

 8 =   به صورت انفرادی تأدیب کنید : نادیده گرفتن رفتار ، اشاره ، کنترل از نزدیک و کنترل همراه با بر

خورد .

9=  تفاوت های فردی و ویژگی های خاص دانش آموزان را در نظر بگیرید :به عنوان مثال اگر دانش آموزی از نظر درس شما از همکلاسان خود جلو تر باشد ممکن است به دلیل خسته شدن از مباحث تکراری باعث ایجاد بی نظمی شود . چنین دانش آموزانی را شناخته و با تمرینات خاص آن ها را سر گرم کنید .

 10 =  برای موقعیت های اضطراری و غیر مترقبه برنامه ریزی کنید : بر نامه هایی داشته باشید تا در صورتی که مجبور به ترک کلاس شدید ، دانش آموزان مجبور به اجرای آن برنامه شده و نظم کلاس حفظ شود . 11=  قانون را اجرا کنید دلیل تراشی را نپذیرید : در مقابل دانش آموزانی که تلاش می کنند با بحث و چانه زدن ، تخفیفی در تنبیه خود بدست آورند ، حتی برای یک بار تسلیم نشوید0

  12= ارتباطات چشمی را دست کم نگیرید : وقتی قانونی را تکرار می کنید و یا پیامدی را به دانش آموزی می رسانید ،مستقیما به چشمانش بنگریدونگاهتان را با نگاهش تلاقی دهید .

 13 - به جای دوست بودن با دانش آموزانتان دوستانه رفتار کنید : بین خود شما   (   معلم ) و آنان    ( دانش آموزان ) فاصله ی شغلی را حفظ کنید . 14- کینه توزی نکنیدهر رفتار دانش آموز را جدا در نظر گرفته وتأدیب کنید .به دانش آموزان لقب ندهید ، مانند درد سر آفرین ، بی ادب و...

 15 - در صورت امکان برخی رفتار های نا شایست را نادیده بگیرید .

 16 - عدالت را بر قرار کنید .

 17 - نشان دهید که از آن چه در کلاس جریان دارد ، آگاه هستید : قبل از آن که رفتار انحرافی گسترش یابد فنون مدیریت کلاس را اجرا کرده و رفتار را کنترل کنید . 18 - به رفتار های طبیعی جنبه ی قانونی بدهید

:

به عنوان مثال به آن ها بگویید درصورتی که در سراسر کلاس به درس توجه داشته باشند  پایان کلاس می توانند 5 دقیقه آزادانه صحبت کنند .                                      

 19 = به سخنان دانش آموزان گوش دهید : نه برای تأیید و دادن راه حل بلکه به عنوان همدردی .

20 = دانش آموزان را با احترام صدا کنید : استفاده از القاب خانم یا آقا به آن ها احساس بزرگی داده و قبول مسئوولیت و داشتنن رفتار مناسب به همراه دارد .

 21 نام دانش آموزان را سریع به خاطر بسپارید .

22 انتظارات خود و نیاز های دانش آموزان را در نظر بگیرید : انتظارات خود را به طور آشکار بیان کرده و مستمرا مورد تقویت قرار دهید

23=دانش آموزان وقتی خسته شده باشند ویا کار خصوصی نداشته باشند بد رفتاری می کنند : پس این فرصت را از آن ها بگیرید ، برای هر لحظه ی آن ها برنامه ای داشته باشید .

 24 وقت شناس باشید : شما فعالیت هایی که قرار است انجام دهید به موقع انجام دهید تا الگویی برای نداشتن تأخیر در فعالیت های گو ناگون دانش آموزان باشید

25= به دنبال جانشین های بهتری برای تنبیه باشید . 26 نتایج امتحانات و تکالیف را زود اعلام کنید : بدین ترتیب دانش آموز به اهمیت آن برای ما پی برده و با دانستن نتیجه ی فعالیت قبلی خود فعالیت جدید را بهتر انجام میدهد .

 27 قبل ازشروع درس ، حواس دانش آموزان را متمرکز کنید .

 28 نپرسید چرا ؟ : علت بد رفتاری را از دانش آموز نخواهید .این گونه سوالات هیچ پاسخی نداردو ممکن است مشکلات جدیدی ایجاد کند

. 29= سمبلی از رفتار مطلوب باشید: هر رفتاری را که می خواهید تقویت کنید خودتان انجام دهید البته نه این که تظاهر کنید ، اول خودتان را تغییر دهید .

 30 - اساس و ریشه ی رفتار های نا مطلوب را از بین ببرید.

از این که وقت خود را صرف خواندن این مطالب کردید متشکرم

 

منبع : سرمشق